1- No te alegres de ver a la persona
2- No dejes tus cargas a un lado para liberar manos y brazos
3- No desabroches tu grueso abrigo y asegúrate de dejar el hueco de un balón medicinal entre ambos
No permitas que vuestros corazones se comuniquen mediante ecos a través de vuestros pechos.
*dibujo de Nicoletta Ceccoli
sábado, 29 de noviembre de 2014
martes, 25 de noviembre de 2014
jueves, 20 de noviembre de 2014
miércoles, 19 de noviembre de 2014
exposición (gente)
martes, 14 de octubre de 2014
familia
Abro la puerta con cuidado audible.
A excepción de mi cuarto, todo está a oscuras.
Las dos nos acercamos a la misma puerta entornada, desde lados opuestos.
Ella llega antes y la abre, encontrándome al otro lado.
Me ve de pie, estáticas ambas.
Me mira, inmóvil, sin siquiera conseguir esbozar una sonrisa y sosteniendo una taza de café a pesar de las horas... Nunca le importó.
Él sigue de espaldas, ajeno e inalterado.
Ella se acerca la taza de café a sus labios.
.
.
.
Da un sorbo sin apartar la vista de mí.
.
.
.
Entonces lo avisa.
Y el alborozo atrae al que completa el conjunto.
OS QUIERO
A excepción de mi cuarto, todo está a oscuras.
Las dos nos acercamos a la misma puerta entornada, desde lados opuestos.
Ella llega antes y la abre, encontrándome al otro lado.
Me ve de pie, estáticas ambas.
Me mira, inmóvil, sin siquiera conseguir esbozar una sonrisa y sosteniendo una taza de café a pesar de las horas... Nunca le importó.
Él sigue de espaldas, ajeno e inalterado.
Ella se acerca la taza de café a sus labios.
.
.
.
Da un sorbo sin apartar la vista de mí.
.
.
.
Entonces lo avisa.
Y el alborozo atrae al que completa el conjunto.
OS QUIERO
miércoles, 17 de septiembre de 2014
verbatim
Porque que verbatim no es sólo una marca de CDs (¡y qué es eso! dirán algunos pronto) fue también un descubrimiento.

Aquí tenéis cómo suena.
Viene del latín, pero en castellano no existe, así que si ya sonamos pedantes usando palabras complicadas para los ingleses porque son las más fáciles de aprender, mejor que olvidemos ésta. XD
Aquí tenéis cómo suena.
Viene del latín, pero en castellano no existe, así que si ya sonamos pedantes usando palabras complicadas para los ingleses porque son las más fáciles de aprender, mejor que olvidemos ésta. XD
martes, 16 de septiembre de 2014
aullido arrugado
Manos arrugadas,
mente perdida,
ganas gastadas,
patata podrida.
Tacto creativo,
vista atrofiada,
oído selectivo,
gusto exquisito.
Ruido vencido,
silencio amado,
murmullo anhelado
aullido de alivio.
mente perdida,
ganas gastadas,
patata podrida.
Tacto creativo,
vista atrofiada,
oído selectivo,
gusto exquisito.
Ruido vencido,
silencio amado,
murmullo anhelado
aullido de alivio.
martes, 2 de septiembre de 2014
los buenos odios (gente)
te odio, y ahora yo qué hago
coger el bus pa darte una hostia...
bueno, puede tener su gracia (...)
y es ahí cuando mueres un poquito, no antes
coger el bus pa darte una hostia...
bueno, puede tener su gracia (...)
y es ahí cuando mueres un poquito, no antes
ahí es donde resucitas un poquito (...)
me están diciendo algo de manera poco sutil? (...)
te la estás ganando
me sigues odiando por lo menos?
yo, sí, te sigo odiando, mucho
me interesa saber cómo saben tus odios (...)
ahora te voy a odiar intensamente
ya te estás copiando?
contagiando
A pesar que no te gustara tonto...
lunes, 1 de septiembre de 2014
celada
Esta palabra bella la encontré gracias a un refrán.
2. f. Emboscada de gente armada en paraje oculto, acechando al enemigo para asaltarlo descuidado o desprevenido. 3. f. Engaño o fraude dispuesto con artificio o disimulo.
caer en la ~. 1. loc. verb. Ser engañado con un ardid o artificio.
Así que cuando estés escribiendo poesía y te falte una sílaba en un verso con "caer en la trampa" metes "caer en la celada" y listos.
A celada de bellacos, más vale por los pies que por las manos.Que tiene mucha razón, pues no merece la pena intentar razonar con quien no da más de sí.
2. f. Emboscada de gente armada en paraje oculto, acechando al enemigo para asaltarlo descuidado o desprevenido. 3. f. Engaño o fraude dispuesto con artificio o disimulo.
caer en la ~. 1. loc. verb. Ser engañado con un ardid o artificio.
Así que cuando estés escribiendo poesía y te falte una sílaba en un verso con "caer en la trampa" metes "caer en la celada" y listos.
miércoles, 27 de agosto de 2014
U ok?
Tras sobreponerme de los sentimientos de impotencia y de las ganas de revelarme, estoy intentando superarlo.
Y me pasa esto, que ya es el colmo XD
-Hello!
-Good, and you?
WTF!
Y me pasa esto, que ya es el colmo XD
-Hello!
-Good, and you?
WTF!
lunes, 25 de agosto de 2014
contención y honestidad (gente)
Te desvelo mi secreto
que no pienses que te miento
y te ofrezco lo que tengo
pero no lo que no puedo.
que no pienses que te miento
y te ofrezco lo que tengo
pero no lo que no puedo.
* Dolores, Cortafuegos.
domingo, 24 de agosto de 2014
el palo (gente)
Que no sepa mi secreto
no descubra mi osadía
gozaré de ese momento
que me INVENTO día a día.
¿Qué tendrá en esa azotea
si yerro y está poblada?
No me preocupa saberlo
pronostico que no hay nada.
*Bunbury, Palo de Mayo
no descubra mi osadía
gozaré de ese momento
que me INVENTO día a día.
Se destapó mi secreto
y entré en pánico al momento.
¿Qué tendrá en esa azotea
si yerro y está poblada?
No me preocupa saberlo
pronostico que no hay nada.
*Bunbury, Palo de Mayo
lunes, 18 de agosto de 2014
gente
Me he topado con mucha gente
últimamente
que desgrafortunadamente
no deja indiferente.
Mmmm... Casi que sigo prefiriendo la poesía de verso libre...
la que rima no me sale... no puedo evitar que el resultado me parezca algo ridículo...*
Con esta entrada sólo quiero introducir una nueva sección dentro de "Modos de Vida", (o no, mejor fuera, etiqueta propia) sobre la gente con quien me he topado, para plasmar la reacción de uno, el otro o ambos al choque inevitable... de dos enfrentamientos vitales claramente diferentes o sorprendentemente parecidos.
*Lo voy a intentar de todos modos.
últimamente
que desgrafortunadamente
no deja indiferente.
Mmmm... Casi que sigo prefiriendo la poesía de verso libre...
la que rima no me sale... no puedo evitar que el resultado me parezca algo ridículo...*
Con esta entrada sólo quiero introducir una nueva sección dentro de "Modos de Vida", (o no, mejor fuera, etiqueta propia) sobre la gente con quien me he topado, para plasmar la reacción de uno, el otro o ambos al choque inevitable... de dos enfrentamientos vitales claramente diferentes o sorprendentemente parecidos.
*Lo voy a intentar de todos modos.
jueves, 17 de julio de 2014
vituperio
(Del lat. vituperĭum).
1. m. Baldón u oprobio que se dice a uno.
2. m. Acción o circunstancia que causa afrenta o deshonra.
Otra de esas palabras bellas, que inusitadamenta hace reguero, pues ¿quién había visto/oído antes "baldón" o quién había utilizado "oprobio"?
1. m. Baldón u oprobio que se dice a uno.
2. m. Acción o circunstancia que causa afrenta o deshonra.
Otra de esas palabras bellas, que inusitadamenta hace reguero, pues ¿quién había visto/oído antes "baldón" o quién había utilizado "oprobio"?
Tras decidir aprovechar la avenenteza* y dar un paseo por la ruta de las palabras inexploradas del diccionario revelas que
baldón es:
1. m. Oprobio, injuria o palabra afrentosa.
Y oprobio, que sí nos suena algo, significa:
1. m. Ignominia, afrenta, deshonra.
"Ignominia" también nos suena, pero tampoco se usa. ¡Cuánta palabra bella para decir lo mismo!
Aunque ignominia:
1. f. Afrenta pública.
por lo menos tiene un matiz añadido.
Ya que el recorrido tiende a ser corto, te alegras al toparte con un nuevo conocido al escudriñar el verbo oprobiar:
1. m. Vilipendiar, infamar, causar oprobio.
*Avenenteza la dejo para luego, porque me ha hecho un montón de ilusión encontrármela. En realidad la he buscado a propósito, pero me ha sorprendido gratamente (me gustaría tener una sóla palabra, porque "sorprender gratamente" me parece algo largo, pero sólo encuentro maravillar... y me parece demasiado ;)).
miércoles, 9 de julio de 2014
somnis críptics i comportaments execrables
avui he tingut
un somni
L’amiga m’acompanyava, però em
deixava fer,
al meu aire, com altres vegades.*
Descobrí amb estranyesa què era el que
estava fent,
no era ni de prop el que m'imaginava.
Una gentada arribà de sobte, i em
barrà el tornar...
o
el trobar al·legació.
ahir vaig tenir una conversa
Se’m
va confirmar el que una amiga m'havia dit.**
I em vaig esgarrifar.
Sóc molt tolerant.
Amb els altres.
Si m'he de fer mal a mi mateixa ja
m'ho faig jo,
gràcies.
*Gràcies a totes
les amigues que acompanyen.
**Gràcies a totes
les amigues que adverteixen.
sábado, 5 de julio de 2014
riesgo laboral: los nudillos
En lugar de sacar una norma municipal que obligue a poner/revisar los timbres de las casas, el señor del gas o del agua se destroza los nudillos en cada entrada. Me sorprende cómo puede despertarme, dos pisos más arriba, el aporrear polite de una puerta. Pero ocurre. Y el señor del agua se disculpa, sonriente, y me pide permiso para atravesar dos puertas... que resulta que ya estaban abiertas.
jueves, 3 de julio de 2014
El Mal de Capgras
Es difícil de detectar, sobre todo porque el enfermo intentará por todos los medios evitar al "reemplazante", que es justo el primero o incluso el único que verá que algo va mal, pues al resto de personas o familiares les reconoce y trata normalmente.
Si nos ponemos en la piel del enfermo, su delirio psicótico le hace creer que esa persona que tiene un físico idéntico y una manera de comportarse idéntica es un impostor. El vínculo afectivo del enfermo con esa persona ha desaparecido completamente, por lo que el enfermo "sabe" que esa persona no es quien aparenta, por mucho razonamiento que se intente aplicar, y aunque él no sea capaz de justificarlo.
"Imagine por un momento la situación, vuelves del trabajo, y tras abrir la puerta de casa te
encuentras con un extraño, que se parece mucho al familiar (tu marido, tu hijo…) con el que compartes hogar, pero algunas diferencias te hacen pensar que no lo es. El miedo e incluso terror que puede provocar esta situación va a generar un gran sufrimiento psicológico a quien la sufre."
El delirio de Capgras es más frecuente en mujeres que en hombres, a menudo relacionado con lesiones o tumores cerebrales u otras enfermedades psicológicas como la esquizofrenia paranoide, la depresión psicótica o los transtornos delirantes. En ocasiones puede ser crónico, pero también puede ser temporal, y puede darse en cualquier momento de la vida.
"El síndrome de Capgras es el más frecuente de los denominados "síndromes de falsa identificación delirante" (...). Pertenecen también a esta categoría el síndrome de Frégoli, que consiste en la sobreidentificación delirante de familiares en el cuerpo de otras personas extrañas; el de intermetamorfosis, en el que el paciente intercambia la identidad de personas cercanas; el de los dobles subjetivo o delirio de dobles del propio sujeto, en que cree que otras personas se han transformado en él mismo; y la paramnesia reduplicativa, o creencia de que un lugar o espacio físico ha sido duplicado."
Suscribirse a:
Entradas (Atom)


